V e e's profileミ●﹏☉ミ ........V...E...E....PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 24

    update !!

     
    halo ! my spaces
     
    ตอนนี้ก็อยู่ในช่วงเข้าโครงการเตรียมความพร้อม ระยะที่  1 อ่า
    เริ่มตั้งแต่วันจันทร์แร้ว  วันแรกก็ประชุมผู้ปกครอง แล้วก็มีกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์อ่า
    แล้วไอกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์นี่ละ ตัวดีเรย
    ทำกุดั้งจมูกกุแทบพังเลยละ  ก็ดันวิ่งแบบไม่คิดชีวิต (เปนเกมอ่า) 
    แล้วก็ชนเข้ากับใครสักคน เอาตรง "จมูก" อ่า 
    และแล้ว ใครสักคนที่ว่า ก็มาขอโทด  ซึ่งมานก็คือ ไอเก่ง นั่นเอง
    ก็นะ มาน accident  แต่ผ่านมา 3 วันกุยังเจ็บอยู่เลย
    ว่าจะไปหาหมอแล้วเนี่ย
     
     
    วันอังคาร
    ก็เรียน PBL (Problem-based Learning)
    จิงๆ ก็เคยเรียนแล้ว เมื่อตอนไปค่ายเพาะกล้าหมอต้นใหม่ ที่ม.อ.หาดใหญ่อ่า
    แต่เรียนอีกก็ดี  จาได้ไม่ลืม
    นั่งฟัง ซีดี เปนภาษาอังกิดอ่า  ก็ฟังๆ ไปเรื่อยๆ
    ฟังไม่ค่อยทันอ่า
     
    แล้วก็พอถึงตอนแบ่งกลุ่ม
    เรา ฟิน หงส์ คิ้ม แล้วก็ซัน อ่า
    ก็ย้ายที่นั่ง  เพื่อจาจัดกลุ่มใหม่ให้ครบ 10
    แล้วไปๆ มาๆ กลายเป็นว่า กลุ่มอื่นเค้ามีกัน 8 - 9 คนแล้ว
    ก็เลยต้องแยกย้ายกานอ่า
    กุก็เลยไปอยู่กุ่มกะเด็กนรา หมดเลย
    ยกเว้น กุ เด็กตานีคนเดว
    พอย้ายไปอยู่ก็มีเสียงตะโกนจากกะปอม สุดหน้าด้าน
    มาว่า "high plan" นะ อะไรประมาณนี้
    จิงๆ แล้วมันอิจฉาที่กุได้อยู่กุ่มเดวกะคนที่มันแอบชอบ
    นั่นคือ โจ้ และก็อาจรวมถึง  แก้ว แล้วก็อ๋องด้วยมั้ง
    อันนี้ก็ไม่แน่ใจ
    แต่ที่แน่ๆ มานเหนพวกนี้เปนผลไม้ที่จาหยิบกินทีละลูกๆ อ่า
    เหอๆ
     
     
    และด้วยความที่เปนเด็กสาธิต คนเดวในกุ่ม
    ก็เลยทำตัวลำบากเล็กน้อย
    เพราะว่า เขาจาดูเหมือนว่า กุเก่ง
    กุก็อยากแหกปากดังๆ ว่า กุออกจาโง่  ไรงี้
    อาจเปนเพราะ 'ภาพลักษณ์' เล็กๆ น้อยๆ ที่พยายามรักษาไว้ด้วยชีวิต
     
    แล้วก็มี present หน้าห้องด้วย ท่ามกลางคน 60 กว่าชีวิต
    แล้วกุก็ต้องไป present เพราะเหตุผลเดิมอีกเหมือนกัน
    แต่กุก็ไม่ปฏิเสธอ่านะ  เพราะเขาอยากให้ออกไป present  
    ก็เลยต้อง present
    มานก็เฉยๆ นะ  กับการไป present หน้า class
    แต่คราวนี้  present ต่อหน้าเพื่อนใหม่ๆ นะสิ เลยตื่นเต้น
    ก็ present กาน 2 คนอ่า กุ กะอีกคน ชื่อตั้ว มั้ง
    แต่เพื่อนมานบอกว่า ชื่อ "ชั่ว"  เหอๆ
    แล้วก็เสด
     
     
     
    วันนี้
    "ทักษะกระบวนการเรียนรู้ทางวิทยาศาสตร์"
    เรียนกะ อ.นิฟาริด  เคยสอนที่ สาธิตด้วย
    แต่ตอนนี้ใหญ่โตแล้ว  เปนรองอธิการบดีแล้วอ่า
    ก็ดู อ.แก demonstrate อ่า หรือว่าสาธิตนั่นเอง
    อ.ใช้คำนี้อ่า  ไม่ได้ใช้เอง
    ดูมีความรู้เอามั่กๆๆๆ  แต่กุก็หาวไปหลายรอบเหมือนกาน
    "ง่วง" อ่านะ  กว่าจาเที่ยงก็หาวนับสิบรอบได้
    ระหว่างเรียน  ก็มีเสียงจิกๆ ด่าๆ ด้วยคำพูดแล้วหางตา
    ของกะปอมอีกแล้ว
    เพราะกุนั่งใกล้ๆ กะคนที่มันแอบชอบอีกแล้ว 555
    ไม่ได้นั่งติดกานนะ แถวนึงจามีเก้าอี้ 5 ตัว
    แล้วกุก็นั่งริมสุดฝั่งขวา  แล้วคนที่กะปอมแอบชอบนั่งริมสุดฝั่งซ้าย
    คือกุนั่งใกล้ทางเดินตรงกลางอ่า  ก็ใกล้ๆกันนะ
    เฮ้อ .... กุเข็ดแร้ว  กุจาไม่นั่งใกล้เขาแระ
    ไม่มีใครคิดอะไรเลย  นอกจาก 'มัน' คนเดว
     
     
     
    เออ วันนี้ไปตัดแว่นใหม่มา
    ตัดเสดแล้วไม่ค่อย self เลยวะ
    แต่ก็ต้องใส่  เพราะมานเพิ่มเปน 200 แล้ว
     
     
     
     
    October 19

    ฝึกงาน รพ.ปัตตานี

     
    หลังจากผ่านข้อเขียนและสัมภาษณ์แร้ว
    ก็มีฝึกงาน ที่รพ.ปัตตานี 15 คน  เรียงตามลำดับชื่อ
    เหมือนจะโชคดีที่
    1. ไม่ต้องค้างคืน  ไปกลับได้  จาได้อ่านหนังสือ
    2. อาหารการกินดี  สะดวก อร่อย  สถานที่กินก็ดี
    3. โรงพยาบาลใหญ่  น่าจะได้อะไรเยอะ
    แต่ดูๆ ไปกลับกลายเปนโชคร้าย  เพราะ
    1. ถึงไปกลับก็ไม่ได้อ่านหนังสือ
    2. อาหารการกินดีเฉพาะวันแรก  คือ ข้าวผัดปู แกงจืดไก่ ไข่ดาว ขนมหวาน 
        วันที่ 2,3 เป็นอาหารคนไข้   วันที่ 4 กินที่คลินิกกามโรค
        พี่พยาบาลเขาซื้อให้กิน เปนข้าวหมกไก่
    3. แทบจะไม่ได้อะไรเลย  เพราะหมอยุ่งมาก
     
    แต่ก็โชคดีอย่างนึงนะ  ได้เจอพี่ห้องเป็นหมอ
    พญ.นุสรัตน์  เบ็ญราฮิม  ห้อง 3 รุ่น 31
    จบรามา  โอ้ว เก่งมั่ก
    แถมสวย  น่ารัก  หุ่นดี  ใจดีอีกตะหาก
    อ้อ รหัส 41-4082 พี่รหัสไอกี้มาน  ถ้าเจอมานคงจาชอบ
     
     
    หลังจากวิจารณ์แร้วก็ขอเล่าเลยละกาน
    ลืมบอกไป ว่า 15 คน แบ่งกลุ่ม เปน 7 กับ 8
    กลุ่มเราก็มี  หนิง นาถ เดียร์ มา (ดศว.) ใหม่ (บม.) นะห์ดี  โอ๊ต (ชปน.)
     
     
    16-10-07
    เช้า
    วันแรกก็เข้าห้องประชุม "ราชาวดี"
    แล้วก็ไปที่ OPD med ( แผนกผู้ป่วยนอก อายุรกรรม )
    ตอนแรกก็ช่วยพี่พยาบาลคีย์งานก่อนอ่านะ
    เปนระบบคัดกรองผู้ป่วย
    แล้วก็เข้าไปดูหมอทำงานอ่า "นพ.สมชาย ตันศุภสวัสดิกุล"
    อยากบอกว่า หมอรีบมากๆๆๆ คนไข้ก็เยอะเอามากๆๆๆ
    ก็มีแอบขำบ้างอ่า  แต่ส่วนใหญ่ก็เครียดมากกว่านะ
     
    บ่าย
    อยู่ ward ศัลยกรรมชาย 1
    พยาบาลก็ assign case ให้คนละเตียง แล้วก็เขียนส่ง
    คนไข้ที่ได้ เขาผ่าตัดก้อนเนื้อที่สะโพกอ่า
    เหนว่า เปนแต่เกิด  แต่ต้องรอการตรวจชิ้นเนื้ออ่า
    พอเข้าไปคุยด้วย  ก็คุยดีอ่า
    ให้ความร่วมมืออย่างดี  คุยจนไม่รุ้จาคุยไรแล้ว
    ซักพักญาติมา  ก็ชวนญาติคุยบ้าง
    แล้วเขาก็ถามเรื่อง การสอบโครงการนี้อ่า  ก็เล่า ๆ ไป
    กว่าจาถึง 16.30 ก็เล่นเอาเบื่อแทบแย่
    หมอโผล่มาแปบนึง  คุยกานซัก 10 นาที
    หมอก็ถามว่า แต่ละคนได้เคสไรบ้าง
    คุยไปคุยมา  ปรากฎว่าคนไข้บอกโรคผิดไปหลายเหมือนกาน
     
     
     
     
    17-10-07
    เช้า
    ก็ไปอยู่ OPD เด็ก (แผนกผู้ป่วยนอก เด็ก)
    ก็น่าเบื่อมากๆๆๆๆๆ  เพราะต้องรอสลับกับเพื่อนที่อยู่ในห้องกับหมอ
    ก็นั่งดูพยาบาลทำงานอ่า  คุยกับเด็ก ต้อง "จ๊ะ" "จ๋า"
    แล้วก็เข้าไปดูหมอตรวจอ่า "พญ.ศุภกาญจน์ สมิติเมธา"
    หมอก็ไม่ได้อธิบายไรมาก
    แต่หมอได้ยิน หมออีกคน "พญ.เสาวลักษณ์ ศิลาลาย" หรือหมอหญิง
    อธิบายซะเสียงดัง แถมเยอะ  ก็เลยอธิบายบ้าง
    แต่ ใกล้เที่ยง คนไข้เด็กหมดซะงั้น
    หมอก็เลยพาไปดูการใช้เครื่อง echocardiogram
    เปนการตรวจดูหัวใจอ่า  ดูไปก็แอบงงนิดหน่อย
    แล้วก็ไปกินข้าว
     
     
    บ่าย
    บ่ายนี้อยู่ ER emergency room
    เจอ พญ.มัณฑนา จินา หมอดิว
    พญ.นุสรัตน์ เบ็ญราฮิม  หมอนุส
    นพ.กฤษดา ไม่ทราบนามสกุล
    ก็มีหลายเคสอ่านะ  ตั้งแต่ ค้อนหล่นใส่หัว  เหล็กทิ่ม  ล้มรถ 2 คน
    ก็เลยได้ดูพยาบาลเย็บแผล  เย็บไป 10 เข็มอ่า
    แล้วก็มีฝรั่งด้วย อ่า  แต่แก่ง่า 38 แระ
    ก็เจ็บนิ้วมากๆๆ เหนแล้วสงสารอ่า พอดีล้มรถมา
    x-ray แล้วเจอกระดูกแตกอ่า  ต้องทำ finger spint
    ก็นั่งดูๆ เรื่อยๆ อ่า  ไม่มีหนักๆ ขนาดว่าต้องส่งต่อไรงี้
    อยู่จนถึง 4 โมง แล้วก็ไปพัก
     
    กลับเข้ามา 4 โมงครึ่ง แล้วก็น่าเสียดายมาก
    เพราะมีคนไข้คลอดฉุกเฉินอ่า   แต่คลอดเสดไปแล้ว 
    ได้ดูเด็กที่ล้างตัวสะอาดแระอ่า  เหนสายสะดือด้วย
    แบบยังไม่แห้งนะ  ยังเปนสีเหลืองๆอ่า  ดูไปเรื่อยๆๆๆๆๆ
    แล้วหมอนุสรัตน์ก็ว่างคุยด้วย  ถึงได้รุ้ว่าเปนพี่ ห้อง
    อย่างที่บอกไปแล้ว
    ก็คุยกานเรื่อยๆๆๆ
    อยู่มา 2 วัน  ก็ได้ยินแต่ว่า
    "มานเหนื่อยนะ  อย่าเปนเลย  เวลาพักผ่อนก็น้อย"
    อะไรประมาณนี้
     
    หาแฟนเปนหมอสบายกว่าเยอะ  นี่คือคำแนะนำของหมอนุสรัตน์
    6 โมงแล้ว ก็ come back to home
     
     
     
     
    18-10-07
    เช้า
    โคตรน่าเบื่อเอามากกกกกก
    เปน ward ที่หมอรุสตา จาดูแลพวกเรา
    แต่หมอไม่อยู่ซะงั้น  ไปไหนไม่รุ้
    ปล่อยให้พวกเราดูๆๆๆๆ และดู คนไข้อ่า
    แต่ยังโชคดีที่มีหมออีกคนมาตรวจคนไข้
    แล้วก็เช็ดแผลล้างแผล
    แกะ max รอยเย็บอ่า  คนไข้ทำหน้าแบบว่าเจ็บอ่ะ
    แต่หมอก็นะ  ทำต่อไปเรื่อยๆ
    แล้วก็หมอใช้ cotton bud อ่าจุ่มลงไปในแผล
    ความแรงขนาดใช้ pokky จุ่ม chocolate กินอย่างอร่อย
    นึกภาพออกมั้ย  เหอๆๆ
    แล้วก็นั่งรอจนเที่ยง  แล้วไปกินข้าว
    เข้าห้องน้ำ  ซึ่งพวกเราก็ได้จับจองห้องน้ำ
    ชั้น 3 ตึกชิดชล  เปนห้องน้ำของเราซะงั้น
    เพราะมานสะอาดน่าใช้ แถมไม่มีใครใช้อีกตะหาก
    มีลิฟต์ให้ด้วย  เหอๆ
     
     
     
    บ่าย
    ไปที่ ward อายุรกรรมชาย
    พยาบาลให้ assign case อ่า  แล้วเขียนส่ง
    แต่คนไข้ที่รับผิดชอบ "หลับ"
    ทำไงละทีนี้  ต้องถามญาติแล้วละ
    ได้ข่าวว่าเปน เบาหวาน หัวใจ ความดัน เก๊าท์ ไต  ครบโรคจริงๆๆ
    รอตั้งนานกว่าจะตื่น  พอตื่นก็ดันพูดไทยไม่ได้อีก
    ก็นะ  พูดไม่ค่อยเปนอ่า ทำไง   ก็เลยไม่คุยแระ
     
     
    ซักพักหมอมา  ก็ให้พักได้ เพราะหมอไม่ว่าง  ก็เลยไปหาหมอ
    แบบว่า ฝึกงานวันแรก ตาบวมกลับไป
    ฝึกงานวันที่ 2 เปนหวัดกลับไป
    ก้เลยไปหาหมอ  แระบังเอิญเจอหมอนุสรัตน์ อิอิ
    ก็เลยถามได้ตามสบาย
    หมอเค้าก็ถาม จาเอายาไรอีกมั้ย   ก็ตอบว่า ไม่
    พี่เค้าก็แบบว่า  งั้นก็เอาวิตามินซีไปกินเล่นนะ
    แล้วก็ไปดูนาทีระทึก  นั่นคือ
    คนไข้อาการหนัก  หายใจไม่ไหว
    ต้องใส่ท่อช่วยหายใจ  ซึ่งมันต้องยัดลงไปทางปาก
    คนแรก ใส่ได้โดยง่าย
    แต่อีกคนเปนพระ อ่า ใส่ผ้าเหลืองเลย
    พระแกไม่ค่อยยอมให้ทำอ่า จาถอดออกท่าเดว
    แล้วก็ยัดๆๆๆ หมอเปนคนยัดนะ
    ยัดเสด พยาบาลก็ช่วยต่อ ให้หายใจตามที่บีบถุงอ่า
    แต่พระก็ไม่ค่อยยอม  สงสัยจาเจ็บอ่า
    แบบว่าไม่ไหวมากๆ เลยอ่า  จนพระต้องยกมือไหว้พยาบาลอ่า
    ก็เลยต้อง เร็กเทน หรือว่า มัด นั่นเอง
    พยาบาลก็ยังต้องทำหน้าที่ต่อไปอ่า เพราะว่าเปนหน้าที่
     
     
    แล้วทีนี้ก็มีเจ้าหน้าที่จากรังสีมั้ง
    มา x-ray คนไข้ที่เจ็บอ่า แต่ไม่ใช่พระนะ
    อีกคนๆ  แล้วก็ไอเครื่องนี้อ่า มาจาทำให้เปนหมัน
    รึป่าว ก็ไม่แน่ใจ  แต่หมอวิ่งออกไปคนแรก
    พยาบาลก็รีบวิ่งอย่างแรงๆๆ   พวกเราก็เลยวิ่งออกบ้าง
    แต่ก็ยังสงสัย  เพราะในห้องนั้น
    มีทั้งเจ้าหน้าที่  ทั้งคนไข้อื่นๆ ญาติกว่า 30 คน ไม่เหนออกไปข้างนอกเลย
     
    4 ครึ่งก็กลับบ้าน
     
     
     
    19-10-07
    วันนี้ ต้องออกเวชกรรมสังคมอ่า
    ตอนเช้า  ไป คลินิกกามโรค ต.บานา  นั่งรถตู้ โรงบาลไปกัน 5 คน
    แล้วก็ถึงอย่างปลอดภัย  ไม่มีอุปสรรคระหว่างเดินทาง
    จิงๆ เปนบ้านพักอนามัยอ่า  แต่มาดัดแปลงเปนคลินิก
    สักพักเจ้าหน้าที่ก็มาอธิบายๆๆ เล่าๆๆๆ  ให้ฟัง
    แล้วก็มีคนไข้มาด้วย  เปนหนองในอ่า 
    แต่ไม่ได้ดูไอ้นั่นหรอกนะ เหอๆ
    เขาเปนชาวกัมพูชา  ทำอาชีพประมง
    แล้วก็มีล่ามด้วย ชื่อ ซูเฟียะ จากมูลนิธิรักษ์ไทย
    ได้ฟังภาษาไทย  สำเนียง กัมพูชา แล้วก็ภาษากัมพูชาจิงๆ
    ก็แปลกดี  ตลกๆ อ่า
    แล้วก็กินข้าว  เอ่อ ได้แก้วน้ำมาอันนึงด้วย
     
     
     
    บ่าย
    ไปที่หลังแขวงอ่า  วันนี้ออกพื้นที่ทั้งวันเลย
    ก็ไปพบผู้นำชุมชน  เปนประธานชุมชนหลังแขวง 
    อธิบายนานมากๆๆๆๆๆ  แต่รู้สึกว่าไม่ค่อยเข้าประเด็นอ่า
    ก็เลยไม่ค่อยตั้งใจฟัง
    เหมือนจาโม้ว่าตัวเองคนริ่เริ่มจัดตั้งชุมชนไรงี้อ่า
    ไม่ไหวอ่า  ทำเปนฟังไปงั้นแหละ
    กว่าจาได้เดินออกพื้นที่ ก็นะ นานมาก
    แล้วก็เดินๆ ดูหลังแขวงอ่านะ
    คนก็ปิดบ้านกานหมด  เขาทำงานนอกบ้านกานอ่า
    ไม่ได้คุยกับชาวบ้านเท่าไหร่
    อ่อ ได้กินน้ำกระเจ๊ยบ กะนมดัชมิลล์อ่า
    ก็โอเคดี
     
    ...........
     
     
    แล้วก็กลับโรงบาลอ่า
    พี่พยาบาลก็สัมภาษณ์นิดหน่อย
    แต่ของกรุสัมภาษณ์เร็วสุดจนเพื่อนอึ้ง
    แล้วก็เล่าให้เพื่อนฟังว่าตอบไง
    เพื่อนเค้าบอกว่า ตอบดีอ่า ถึงออกเร็ว
    เหอๆ  ขอให้ดีจิงๆ ละกาน
     
     
    หลังจากนั้นก็มานั่งเขียนสมุดเล่มเขียวอ่า
    "บันทึกการฝึกปฏิบัติงาน รพ.ปัตตานี"
    แล้วก็ประเมินเพื่อนทั้ง 14 คน
    ก็ประเมินไม่ค่อยถูกอ่า  แค่ 4 วันเองไง
    ส่วนใหญ่ก็ดีอ่า  แต่ก็มีคนชอบสิวเหมือนกานแหละ
    ชอบตอบเว่อร์ๆ น่ารำคาญ
    บางคนก็เสียงดังน่าเกลียด  บางคนก็พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง
    สงสัยอยู่นานกว่านี้  ได้ทะเลาะกานแน่เรย
     
     
    ยาวมากๆๆ กว่าจาอัพเสด
    เล่นเอาเหนื่อยเลย
     
    อ่านแล้วก็ช่วยเม้นหน่อยละกาน
     
     
     
     
     
     
     
    October 13

    hari raya

     
    เย้ๆ ได้อัพสเปซซะที
     
    วันนี้ก็เป็นวันฮารีรายออีดิลฟิตรี
    รายอที่บ้านญาติ ก็สนุกดีอ่า  นานๆ จาได้เจอญาติพี่น้อง
    แต่ก็นะ  นับญาติไม่ค่อยจาถูก  อยู่แบบมะค่อยมีญาติซะจนชิน
    แต่เวลาดีๆ ก็มักจามีน้อยเสมอ
    กลับไปก็ได้ กำลังใจมาเยอะอ่านะ
    เรื่องที่จาสอบแพทย์
    แต่ไม่รุ้ว่า กำลังใจเหล่านั้น  จากลายเป็น
    "แรงกดดัน" หรือป่าว
     
     
    ตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกเครียดแล้วนะ
    เหมือนกับว่า  เราต้องทำให้ได้
    ก็เคยถามตัวเองเหมือนกันว่า  "แล้วถ้าทำไม่ได้ละ"
    แต่ก็หาคำตอบไม่ได้ซะที
     
     
    แต่ก็บอกกับตัวเองว่า  "ต้องทำให้ดีที่สุด"
    "ไม่อยากมีคำว่า 'เสียดาย' "
     
    เสียใจ ยังทำใจง่ายกว่าเสียดายซะอีก
     
     
     
    ปิดเทอมที่รอคอย  ทำไมมันแย่อย่างนี้
    ได้อ่านหนังสือ แค่ 2-3 วัน
    นอกนั้นก็นอนพักรักษาตัว
    "ปวดหัว" ทั้งหาหมอ  กินยา 
    กว่าจาหาย  ก็หมดเวลาอ่านซะพอดี
     
     
    ดีนะ ไม่ได้คาดหวังจากปิดเทอมครั้งนี้มาก
    ไม่อย่างงั้นละก้อ  ผิดหวังเอามากๆ
     
     
     
    ประสบการณ์หลายครั้งแร้วที่บอกว่า
    "คิดจาอ่านก็อ่านซะตอนนั้น"
    ไม่ว่าวางแผนไว้ดีขนาดไหน
    'เป้าหมาย' มันย่อมสำเร็จได้ยากมากๆๆๆ
     
    พรุ่งนี้  สอบวิชาเฉพาะ
     
    15-19 ต.ค.  ฝึกงาน
    22-2 พ.ย.   เข้าค่าย ณ คณะวิทย์ / ศึกษาศาสตร์ ม.อ.ปัตตานี
    1 พ.ย.        เปิดเทอม
    5 พ.ย.        ไปเรียน
     
    จาฝึกงานโหด สนุก ฮา หรือเครียด ยังไง
    ไว้จามาอัพอีกรอบ
    ใครที่เข้ามาอ่าน เอาใจช่วยด้วยนะ 
     
     
     
     
     
     
    October 06

    I headache

     
    I've a  headache
     
    I bored
     
    I can't read
     
    That  reasons  make me  no  read