วันนี้กะว่า จาหารูปทำ portfoio ไปสอบสัมภาษณ์ซะหน่อย

แม่ง รูปกุ หาแทบไม่ได้

อันที่จิง กุก็เหนื่อยทุกงาน  เหนื่อยตลอด

แต่เสือกไม่มีรุปกุ  อารมเสียที่สุด

ใช่ กุอาจจาทำเปนเก๊กบ้าง ac บ้าง

แล้วไง  กุไม่ใช่หรอที่เหนื่อยอ่า

บางงานกุก็ไม่อยากจาคิด  ไม่อยากทำเหมือนนะ

กุขี้เกียจ  กุเบื่อ  กุรำคาญกับเรื่องบางเรื่อง

แต่กุก็ทำอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ไม่สิ  กุทนเหนคนอื่นทำ  โดยที่กุไม่ทำไรเลยไม่ได้

 

เหนแล้วอารมเสีย

ถ่ายติดแค่ข้างๆ  หรือไม่ก็ติดคาง  ติดหน้านิดนึง

ติดขาแว่น  โอ้ยๆๆ  ไม่อยากพูดถึง

จาถ่ายทำไมวะ  เซงๆๆๆๆๆ

หรือกุต้องเอากล้องติดตัวทุกงานวะเนี่ย

พอกุ self-camera  ก็หาว่ากุบ้ากล้อง

ไรวะเนี่ย

 

เบื่อๆๆ  จบ ๆ

 

 

 

 

.....

 

 

......

 

 

s p a c e กุ มีแต่เรื่องอารมเสียวะ

อารมเสียทั้งปี 

ก้อกุไม่อยากเก็บกดนิ  ถ้าเก็บไม่อยู่แล้วกุทำไงอ่า

จิงๆ ชีวิตกุก็มีความสุขนะ

แต่กับเรื่องบางเรื่อง (หลายเรื่อง)

กุก็ทนไม่ได้  แล้วก็ไม่อยากทน

s p a c e กุ จึงซวยไป  เพราะกุไม่มีที่ไหนที่ดีกว่านี้แล้วโว้ยยย

 

 

..........

 

...

 

มาดูอีกมุมดีกว่า 

สดใส  ร่าเริง  มีความสุขกับชีวิต

 

คาบประชุม มีกิจกรรมอีกแล้ววว

บ่อยเหลือเกิ๊น  แต่ก็ชอบ

เปนกิจกรรม 'english all day'

จิงๆ มันก็ไม่ all day สมชื่อหรอกนะ

แต่ก็เปน english ได้ละ

พิธีกรนะ  ถอดแบบมาจาก strawberry cheesecakeก็ว่าได้

เปรี้ยวซะ

 

 

ก็มีเล่นเกม เมื่อวันพฤหัส  น้องอาร์ม ปธ.นร.

มาบอกว่า ศุกร์นี้มีกิจกรรม เปนเกม สนุกๆ

ให้ส่งตัวแทน ช 2 ญ 2 เปนคนที่กล้าแสดงออก

มีความมั่นใจ แล้วก็เก่งอังกิดนิดๆ ก็ดี

เหอๆๆๆ  แล้วกุก็เปนตัวแทนกะเค้าคนนึง

ก้อสนุกดี  เปนเกมเติมคำศัพท์อ่า

อ้อ ลืมบอก แข่งกานเปนทีม  ทีมละ 8 คน

6/1 คู่กับ 6/3 แล้วก็ชนะมาอย่าง "งงๆ"

 

 

ระหว่างเล่นเกมก็มี ' A u c t i o n '

ก็คือ  การประมูลนั่นเอง

ก็มีหลายอย่างที่มาประมูลกัน 

กระเป๋า  ตุ๊กตา  dreamcatcher เสื้อกล้าม

เปนของ อ. แต่เอามาให้ประมูลกัน

แล้วก็เงินที่ได้ก็ มอบให้ "การกุศล"

เหมือนว่า จาเปนกิจกรรมของคนรวยเขาทำกัน

ประมูลกันมันดี  แต่สูงสุด ก็ 400 บาท อ่า

ก็ได้ dreamcatcher มาอันนึง

อิมพอร์ตจาก Arizona , USA

ของอ.อับดุลอ่า อ.แกเพิ่งไปมาอ่า  ไฮโซๆๆๆ

จิงๆ ก็ประมูลแพ้หรอก  แต่แอบไปซื้อต่อมา

5555+  ก็มันอยากได้อ่า

 

 

เหนมั้ย  อีกมุมนึงของชีวิตกุก็มีความสุขที่สุดเหมือนกาน

 

 

หรือกุเปนคน 2 บุคลิก  เปนงั้นไป

ไม่สิ  แต่ละคนก็มักจามีด้านมืด และด้านสว่าง

แล้วสิ่งที่คนอื่นเหน  มันด้านมือหรือด้านสว่างของกุวะเนี่ย

 

 

 

PS* ดีใจจังที่ได้รับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่มีราคาอย่างจริงใจจากใครบางคน

 

 

 

ใกล้ถึงวันที่จาได้เจอ 'คนที่อยากเจอ' แล้ว เหอๆๆ

 

รู้สึกว่า 'คนที่อยากเจอ' มานมีหลายคนวะ 555+

 

 

 

 

 

เฮ้อออ ...... ง่วงจัง  แต่อยากอัพ

 

วันนี้ไปสอบ วิชาเฉพาะมา

แล้วก็เจอเพื่อน สมัย ม.ต้น 1 คน

ซึ่งจิงๆ ก็ค่อนข้างสนิทกาน

แต่อยู่ๆ ก็เปนไรไปไม่รู้  เหมือนคนไม่เคยรู้จักกัน

กุทักมันก่อน  แต่ทำเปนไม่คุย

แล้วก็เจอกันอีกรอบ  กุก็ทำได้แค่ ยิ้มมุมปาก

.....พูดไม่ออกเว้ย

 

 

สาด ทำไมทำกับกุแบบนี้วะ

กุต้องทักพวกเมิงก่อน  กุก็ทักแล้วนิ

กุผิดมากช่ายมั้ยที่ไม่เรียนที่เดวกะพวกเมิง

ทำไมต้องหาว่า กุหยิ่ง ด้วยวะ  ไม่เข้าใจ

 

จบๆๆๆๆ  จบมันไว้แค่นี้

 

วันนี้เราไม่รุ้จักกัน  พรุ่งนี้และวันต่อๆ ไป เราก็จะไม่รุ้จักกัน

 

 

 

 

 

...........

 

นั่นมันก่อนสอบ

 

แต่ระหว่างสอบเปนไง  ไม่ขอพูดถึง

 

 

 

 

.......

....

 

 

หลังสอบ

ก็ไปตามนัด  Swensen Carfour

อยู่บนรถ  อยู่ๆ ยัยปุ้มก็โทจิก

มาถึง เจอยัยปุ้มแค่คนเดว

ยัยปุ้มก็โทจิกคนอื่นๆๆ เรื่อยๆ  เค้าก็ไปเข้าห้องน้ำ

กลับมาอีกที  ก็เจอโอ๊ต ขวัญ ป๊อม

แล้วก็นั่งรอ โยโกะ เทียน บุญเลาะ

 

ลืมบอกไปว่า ...

เปน meeting เด้กค่ายเพาะกล้าหมอต้นใหม่ Xi

ดีใจจังได้เจอกานอีก  คิดถึงมั่กๆๆๆ รู้มั้ย

มันก็แค่เวลาสั้นๆ ที่เราได้เจอกัน

แต่ทำไมมันแบบว่า ...... ขนาดนี้

 

ได้เวลาก็สั่ง Earth Quake มากิน

แล้วก็เริ่มละเลง

ระหว่างนั้นเอง  ก็ได้ค้นพบว่า

มีคนบ้ากล้องเหมือนกุ  นั่นคือ อ้ายเทียน เหอๆ

ก็คุยกันเรื่อยๆ ให้หายคิดถึง  แล้วก็ถ่ายรูป

แต่อยู่ๆ โอ๊ตก็บอกว่า "เค้าเขินกล้องอ่า"

"ถ่ายรูปแล้วชอบขำ"  ซึ่งเปนอะไรที่.....

เฮ้ย.. นั่นมัน โอ๊ตหรอ  แอบงง

ทำไมไม่ค่อยเหมือนตอนอยู่ค่ายเรยวะ

อยู่กวนๆ หน่อย  ไมวันนี้ โอ๊ต เปี่ยนไป๊

 

ส่วนป๊อม ซึ่งตอนแรกเค้าก็จำชื่อไม่ได้อ่า

แต่พอถามก็นึกออกทันที  จิงๆ ก็จำหน้าได้นั่นละ

เงียบมั่กๆ ๆๆ  ขอบอก

 

ด้วยความที่อากาศมันหนาวมั่กๆๆๆ

โอ๊ตก็แบบว่า "ป๊อม เอาเสื้อแจ็คเก็ตเค้ามั้ย"

แหวะ ๆ ทำเปนสุภาพบุรุษวะ 

แต่อย่างป๊อม คงจาเอาเสื้อแกมาใส่อยู่หรอกนะโอ๊ต

 

แอบเหนแหวนของโยโกะอ่า

สวมที่นิ้วนางข้างซ้ายด้วย แหวนหมั้นป่าวหว่า  สีม่วงเชียวละ

ก็เรยชี้ให้โอ๊ตดู  ก็ amazing กานนิดหน่อย

คนอื่นกะลังเม้าอ่า ก็เลยอดดู

 

พอใกล้จาหมด  บุญเลาะก็มาพอดี

มาช้ามั่กๆๆๆ ๆๆ  เลยได้คุยกานแค่แปบเดว

 

 

...

 

.......

 

 

ถึงบ้านอย่างปลอดภัย

 

 

เหอๆ

 

ตัดตอนได้ใจ

 

PS *  **กุจาตั้ง topic ว่า กสพท  เพื่ออะไรไม่ทราบ

        **ลืมบอกไป  เจอไอนั่นด้วย H4 คอร์ส หมอพิชญ์ ยัง... เหมือนเดิม

 

       

 

 

 

กุ เ ป น ไ ร ไ ป ว ะ เ นี่ ย  ? ? ?

 

ลื ม ไ ป แ ล้ ว ช่ า ย มั้ ย  

 

ว่ า อ ะ ไ ร คื อ อ ะ ไ ร

 

ว่ า ช่ ว ง นี้  ' เ ว ล า '  มั น สำ คั ญ ข น า ด ไ ห น

 

ทำ ไ ม กุ ยั ง ทำ ตั ว งี่ เ ง่ า แ บ บ นี้

เ ล่ น เ น็ ต    อ อ น เอ็ ม    นั่ ง เ ม้ า    น อ น

ทำ ตั ว ส นุ ก ไ ป วั น ๆ

ไ ร้ ส า ร ะ ที่ สุ ด 

เ ห มื อ น ว่ า จ ะ เ ลิ ก งี่ เง่ า ไ ด้ แ ล้ ว

แ ต่ ก็ ยั ง     ห รื อ มั น เ ป น สัน ด า น ไ ป แ ล้ ว

ขุ ด ไ ม่ ไ ด้ ! ! !

 

 

แ ล้ ว อ น า ค ต ข อ ง กุ ห ล่ ะ

มั น จ า เ ป น ยั ง ไ ง

 

 

 

-----------------------

 

เมื่อเช้าขับมอไซมารร.ในสภาพผมเปียก

แล้วก็ใส่หมวกกันน็อคมา  พอถอด  ผมมันก็เปนทรงมันกันน็อคอ่า

ทักทายเพื่อนๆ + น้องๆ เสด ก็ตรงไปที่ห้องน้ำ

มีจัดทรงผมนิดหน่อย   จัดไปจัดมา

มีคนมาจัดทรงผมเหมือนกุ

อ้าว เฮ้ย  เสีย self นิดหน่อย

เขินไง ก็เปนน้อง.... ไม่บอกๆ  เหอๆ

เลยรีบๆ จัดทรง 555+

 

 

วันนี้มีเรียนชีวะอ่า

รู้สึกแตกต่างจากเทอมที่แล้วมากๆ

ไม่รู้ทำไม  มันดูไม่ค่อยน่าเบื่อเท่าเทอมก่อนอ่ะ

ทั้งๆ ที่กุเบื่อเอามากๆๆ จนไม่อยากจาเรียน

ก็ดีขึ้น  สู้โว้ยๆ เพื่อเกรด 4 วิชานี้

เอ่อ คือ ไม่ได้ 4 ชีวะ มา 2 เทอมละ

รู้สึกแย่ๆ อยากเปนหมอ แต่เสือกโง่ชีวะว่ะ

 

 

 

 

PS*1.เหมือนว่าวันนี้ มาอัพเตือนตัวเองวะ

     2.กุจาไม่เปนแบบนี้อีกแล้วว

   

H a P p i n e s S *

 

....แล้วโชคก็เข้าข้าง  วันนี้ก็เลยเป็นวันที่มีความสุขอีกวัน

ณ เบอร์เกอร์มีหวัง  ร้านเปิดใหม่หน้า ร.ร.

เหตุเกิดเมื่อ 16.30 น. ไม่สิ นั่นมันเวลานัด  เริ่มจิงๆ เมื่อไหร่ ไม่รุ้

วันนี้ก็เลี้ยงน้องรหัส (ม.5) กันกับเพื่อนๆ ที่สนิทกาน 9 คน +

น้องรหัสอีก รวมเป็น 20 คือ น้ามกะฟานมีน้องรหัส 2 คนง่า ไม่ได้นับเกิน

ทีแรกก็นึกว่าอะไรๆ จาไม่เปนไปตามคาด

เพราะร้านเปิดใหม่  คนก็เยอะเป็นธรรมดา  แต่ก็ต่อโต๊ะกันได้

ก็ได้เลี้ยงซะที  เพิ่งจาลงตัว  กว่าจาได้เลี้ยงก็จาจบม.6 ซะแล้ว

 

....

 

...

 

ก็ได้นั่งคุยกับน้องรหัสอ่า  แต่ก็ไม่มาก

เพราะคุยไม่เก่ง  นั่งฟังน้องเค้าคุยกาน

น้องโยฮันคุยเก่งอ่ะ  เหอๆ  ก็สนุกดี

 

แล้วก็ กิจกรรมโปรดที่ขาดไม่ได้ ก็คือ  'ถ่ายรูป'

 

กว่าจาได้กินก็ปาไป 1 ชม.เต็มๆ

ก็สั่งเบอร์เกอร์ไง  มันช้า  แต่ก็สั่งอย่างอื่นมากินก่อน

 

 

กินไปเรื่อยๆ คุยไปเรื่อยๆ + ถ่ายรูป

เวลามันก็ผ่านไปเร็วมากๆๆๆๆ

 

 

ตอนท้ายก็มีการกล่าวอะไรเล็กๆ น้อยๆ

ซึ่งผู้ได้รับเกียรติสูงสุดนี้คือ ใครก็คงไม่ต้องบอก

และก็ยังมีกล่าวเพิ่ม แล้วก็น้องๆ กล่าวบ้าง

แล้วก็จบด้วย "น้าม" กล่าว  และเคาะ 3 ครั้ง เปนอันจบ 5555+

 

 

---------------------

 

M y   Q u e s t i o n *

 

 

คาบแนะแนว  ก็มีกิจกรรมเหมือนตอน ม.5 อีกแล้ว

คือ เขียนนิสัย หรือข้อดี/ข้อเสียของเพื่อน หรือวิจารณ์เพื่อนนั่นเอง

เพื่อนหลายคนก็เขียนเดิมๆ  แต่บางคนสิเขียนแล้วน่าคิด

 

 

ก็ยังงงๆ อยู่ว่า คิดยังไงกานแน่

ชอบให้ทำ  แต่กลับเขียนว่า ไม่ชอบ  มันขัดกัน

แล้วควรจะทำไงกับตัวเองดี

เลยตามเลย หรือเปลี่ยนแปลง ??

 

 

บอกกับตัวเองเสมอว่าจะเปนตัวของตัวเองให้มากที่สุด

เท่าที่จะทำได้  และจะไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้กำลังมีคนเดือดร้อน

รึป่าว ??  หรือคิดไปเอง ??

 

 

ใครบางคนบอกให้ 'ฟังคนอื่นให้มากขึ้น'

ก็ฟังนะถ้าพูดหรือเสนอ  หรือที่ผ่านมาเราไม่ฟัง ??

 

 

มีคนบอกว่า เราชอบทำเปนไม่รุ้จักเทอ เมื่อเราอยู่กับเพื่อนคนอื่นๆ

และเทอก็ต้องการคำตอบหรือเหตุผลจากเรา

แล้วเรา 'จำเปน' ต้องตอบคำถามนี้รึป่าว ?? ไม่รุ้สิ

ควรจะตอบดีมั้ย ??

เปนเรื่องที่คิดไปเองหรือป่าว ??

ไม่อยากพูดถึง ไม่อยากเก็บเอามาคิด

เพราะเราไม่ได้สำคัญสำหรับใครมากขนาดนั้น

 

 

 

 

 

...จบแล้ว  ค่ายสำหรับเตรียมความพร้อม

เพื่อคัดเลือกเปนนักศึกษาแพทย์ ม.อ.

จบพร้อม  ความเหนื่อย  ท้อ เครียด (ก่อนสอบ)

เฮ้อ  ..... รู้สึกว่า โครงการนี้เครียดหลายรอบ

 

สอบเสดก็มาอัพเลย

ข้อสอบก็ยาก   ทำไม่ค่อยได้เลย

แถมเจอคนคุมสอบ สุด..... อีก

รับไม่ได้อ่า  เปนไรก็ไม่รุ้  ชอบใส่อารม

แล้วมีการฟ้องพี่หนาด้วยนะ 

พี่หนาก็เหมือนกัน  ไม่รุ้เปนไร  มาถึงก็ใส่ๆๆ

เรื่อง 'ตารางสอบ' ก็เหมือนกัน

พิมพ์ผิดเองแล้วยังจามาว่า  คนอื่นเค้าไม่มี common sense อีก

แค่ 'ขอโทด' มันก็จบ ! แล้ว

ไม่เหนต้องมาพูดๆๆๆๆๆๆ  เพื่อให้อารมเสียเลย

รับไม่ได้ที่สุด !

 

 

จิงๆ 2 สัปดาที่ผ่านมา  มันก็มีเรื่องสนุกๆ อยากเล่าเยอะเลยอ่า

ชอบ knowledge sharing อ่า  เรียนกับ อ.โอภาส 

ตอนทำกิจกรรมอ่า  กลุ่มเราก็มีอะไรเปรี้ยวๆไปโชว์เพื่อนๆ เขาด้วย

คือ กลุ่มเรามี กะปอม อยู่ด้วยอ่า  ถึงได้มีอะไรเปรี้ยวๆ แรงๆ เกิดขึ้น

กะปอมแสดงเปนพอลล่า  ฟินกะคิ้ม แสดงเปน นักข่าว

เด๊ะ กะนูน แสดงเปนบอดี้การ์ด (คือยืนเฉยๆ)

แล้วเราก็เปนคนอธิบายเกี่ยวกับสรรพคุณต่างๆ อ่านะ

มันก็ออกมาแรงดีอ่า ชอบๆ

 

 

สัปดาแรกก็เล่าไปแล้วอ่าเนอะ

สัปดาที่ 2 ต่อละกัน  ก็มีเรียนกะ อ.ปานใจ  ดร.บุญญิสา

ดร.อุสมาน  อ.โอภาส (เล่าไปแล้ว) แล้วก็ครูเป้

ก็รู้สึก happy ดี ไม่ซีเรียสไรมาก

แต่พอเจอครูเป้นะสิ  ชีวิตกุสุดเศร้าเลยละ

รุ้สึกว่า โง่ ไปเลย  ไม่รุ้เค้ากะลังพูดไรกานอยู่ 

 

 

 

สอบเสด  ต่างคนต่างก็แยกย้ายกันกลับ

ก็ได้ ร่ำลา  กับเพื่อนแค่บางคนเท่านั้นอ่า

ซึ่งก็ไม่รุ้เหมือนกันว่า  จาได้เจอ 'คนที่อยากเจอ' อีกรึป่าว

อยากเจออีกจัง   แต่ดูเหมือนว่า  อะไรๆ ที่คาดคิดไว้

มันค่อยๆ หายไป

 

 

 

 

.......เลือนลาง 

 

 

 

 

 

ผ่านมาหลายวัน  แต่เพิ่งเข้าใจ

 

ว่าอะไรเปนอะไร  ....

 

 

 

 

..ที่ไม่มีอะไร

 

 

 

 

มาอัพเพิ่ม ++++

 

 

สอบเสด แล้วสบายใจขึ้นเยอะเลย  ไม่รุ้ทำไม 

ทั้งๆ ที่ก็ทำไม่ค่อยได้

...ยอมรับว่าก่อนสอบ  เครียดมาก 

เพราะกว่าจาถึงจุดนี้ได้  มันก็ยากอยู่

จาพลาดไปง่ายๆ  มันก็ 'เสียดาย' อ่า

 

หายเครียดแล้ว  อะไรดีๆ ก็น่าจาตามมาบ้าง

เช่น หน้าตาที่เคยสดใส จากลับมา

ปิดเทอมทั้งที  แทนที่จาหน้าตาใส่ปิ๊งกะเพื่อนๆ เค้า

แต่กลับมี 'สิว' เต็มหน้า

 

 

เย้ ๆ จาได้ไป รร.แล้ว  จาได้เจอ 'คนที่อยากเจอ' ซะที