ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด
ร้องเพลงให้ฉันนอนฟังทุกคืน
แล้วใครจะปลุก ทุกวันให้ตื่นเหมือนเดิม
ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด
ที่คอยปลอบใจไม่เคยซ้ำเติม
เหมือนวันเดิมๆ ที่เคยมีเราด้วยกัน

วันและคืนเหล่านั้น ฉันจะเก็บมันเอาไว้
เหงาใจเมื่อใด ก็จะคิดถึงเธอ
ยามที่เราห่างไกล ไม่รู้เมื่อไรได้เจอ
ฉันยังมีเธอเสมอในใจ

เพราะ แระก้อซึ้งดีอ่า

ใครร้องไม่รุ้ อิอิ

 

จาปีใหม่แร้ววว  อัพเดทสเปซกานหน่อย

ปีใหม่ เปนคนใหม่ เข้มแข็งๆ สู้ๆๆ

ให้กำลังใจตัวเองนิดนึงๆ

 

 

เปนกะลังใจให้อยู่นะ

สู้ๆ เต็มที่

 

แล้วเจอกานน๊า  รออยู่  ^_^

อยากอัพสเปซอ่านะ  วันนี้ก้อตื่นเช้าเรย 

แปลกอ่า เมื่อคืนก่อนนอนม่าค่อยเต็มที่เรย

แต่เมื่อคืนนอนม่าค่อยหลับซะงั้น

 

แบบว่า มีสอบ molecular เหนื่อย + โทรม อย่างแรงงงงง

พี่ป.โทติวเสด 5 โมงละ จากนั้นก้อกลับบ้าน เล่นเน็ตสักพัก (จาสอบก้อยังเล่น)

2 ทุ่ม ก้อไปนอน แล้ว 3 ทุ่มก้อตื่นมาอาบน้ำ อ่านหนังสือต่อ เที่ยงคืนหลับ

ตั้งนาฬิกาปลุกตี 2 ครึ่ง แต่ตื่นตี 4 ครึ่ง เหอๆ แล้วก้ออ่านต่ออีก 2 ชั่วโมง

แล้วหลับอีกครึ่งชม. แล้วตื่นมาอ่านต่ออีก   เว่อร์ได้อีก

ก้อมันกังวลอ่า  ดูเนื้อหามันยากๆ ไงไม่รุ้

 

พอไปสอบก้อพอโอเคนะ  partที่ว่ายาก ทำได้

แต่อีก partที่คิดว่าง่ายกว่า กลับงงๆ

 

 

สอบเสดก้อขึ้นไปดูผลLab ที่ทำไว้เมื่อวันอาทิด

ผลกลุ่มเราก้อเว่อร์ได้อีกเช่นกัน

โคโลนีขึ้นเต็มเรย อ.บอกให้นับโคโลนีที่ขึ้น  เวรละตรู นับไงละเนี่ย

เยอะมากมาย

 

ช่างมัน มั่วๆ เอา

 

 

กินข้าวเที่ยงเสด

ก้อไปหาหนังสือเตรียมอ่านวิชา genome เปนงายๆๆ ฟิตมั้ยละ

เหอๆๆ  อันที่จิงก้อแค่หา แล้วก้อหาม่าเจอด้วย สรุปก้อคือ ทำฟิตไปงั้น  ไม่ได้อ่านที

ก้อเจอเพื่อนๆ ที่ทำงานบายเฟรชชี่ด้วย เค้ามาทักอ่า ตอนเราขึ้นบันได

ตอนแรกก้อม่าเหน  แต่ก้อคุยกานนิดนึง

แต่ดูเหมือนเค้าจาตกใจ  สงสัยเราโทรมเกินมั้ง เหอ

 

ได้ข่าวว่า เลื่อนวันเรียน PBL แร้ว

เปน 24 ม.ค. 52 ซึ่งตรงกับ วันบายเฟรชชี่อ่า

แต่ก้อได้ข่าวว่า จาเลื่อนวันบายเฟรชชี่เหมือนกัน

ก้อดีๆๆ งานนี้รุ้สึกว่าอยากไปอ่า  ปกติจาเฉยๆ 

 

 

วันนี้ลั่ลล๊ามากไปแล้ว

พุ่งนี้มีสอบนะเว้ย

 

อ่านๆๆๆๆ

 

 

^_^

 

 

 

เบื่อชีวิตแบบนี้เจงๆๆๆ  ไม่มีอะไรใหม่เลย  เดิมๆ

 

 

 

ก้ว่างๆ เลยกลับไปอ่าน feed back ของเพื่อนที่ให้ตอนม.6

วิชาแนะแนว  อ่านแล้วมันแค้นจิงๆๆ

 

มีแค่ไม่กี่คนที่เข้าใจกุจิงๆๆ  เซ็งสาดดด

มาด่ากุทำไม  เรื่องของกุ

กุเปนคนเปิดเผยมากๆ คิดไง รุ้สึกไงก้อพูดออกมาแบบนั้น

กุว่านั่นมันก้อมากพอแล้วนะ  จามายุ่งอะไรกับเรื่องที่กุไม่อยากให้รุ้ด้วยว่ะ

สาดดดด

 

แล้วไอ้คนที่มาด่ากุ  หาว่ากุไม่รุ้เบื้องหลังของตัวเองอ่า

ยุ่งไรกับกุด้วย  แล้วที่กุพูด กุทำไปอ่า  เมิงแยกไม่ออกรึงัยห๊า

ว่ากุเล่นๆๆ  โง่ได้อีก  สาด

 

ยังไม่พอ วันมีตติ้งห้องก้อยังเสร่อถามอีก

จาอยากรุ้ไปถึงไหน  เรื่องของมึงกุไม่เหนสนใจอยากรุ้เลย

อาจจาดูเหมือนกุอยากรุ้เรื่องคนอื่นไปทั่ว

ที่จิงๆ แล้วก้อไม่ขนาดนั้นหรอกนะ 

แล้วกุก้อไม่เคยรุ้ความลับของใคร เท่าไอ้พวกที่อยากรุ้เรื่องของกุหรอกนะ

บางทีก้อรุ้สึกว่า มันมากไปจิงๆๆๆๆๆๆ

ก้ออึ้งนิดๆ อ่านะ ที่ถามเรื่องนั้น  นึกว่าจาถามอะไรที่มันไร้สาระหน่อยๆ

จบๆ กันไปแล้วก้อถาม  ยังค้างคาอยู่ใช่มั้ย สาด

กุก้อไม่ยากอารมณ์เสียใส่หรอกนะ  ไม่อยากทำลายบรรยากาศดีๆ

ที่ไม่ดีเลยสำหรับกุ

 

 

มีแค่ไม่กี่คนจิงๆๆๆ ที่เข้าใจ แล้วก้คุยได้ ไว้ใจได้

กุขอบใจพวกเมิงมากๆ

แม้ว่าวันนี้  ทุกอย่างมันจาเปนเหมือนเมื่อวานไม่ได้อีกแล้วก้อตาม

 

พูดแล้วเศร้า T^T

 

อยากมีมีตติ้งเฉพาะเพื่อนหนิดๆ ว่ะ

อยากคุยๆๆๆๆ เพราะคุยรุ้เรื่องสุดแล้ว

ถึงจารักกันทั้งห้อง  แต่ก้อใช่ว่าจะคุยกันได้ทั้งหมด

ยังไง รัก ก้อมีรักกว่า แล้วรักที่สุด ช่ายมั้ย

 

 

"ไม่อยากให้เรื่องดีๆ แบบนั้นมันหายไปกับเวลาเลย"

ถ้าแบบนั้นจิงๆ  ก้อคงเสียดายแย่เลย

 

วันนี้ฟุ้งซ่านมามากแล้ว  พอแล้ว