เ ห ง า ก่ า เ ดิ ม อี ก อ่ า

 

ไ ม่ รุ้ ทำ ไ ม

 

 

 

แ ต่ ก็ แ อ บ มี ค ว า ม สุ ข เ ล็ ก ๆ

 

จ า ก อ ะ ไ ร บ า ง อ ย่ า ง

 

เ ห อ ๆ

 

 

 

 

 

 

"____สองมือจับไว้ก้าวไปด้วยกัน

สร้างความผูกพันธ์ ด้วยรอยยิ้มและจริงใจ

จากนี้ ไม่มีคนอื่นคนไกล

อุปสรรคใดๆ จะร่วมผ่าฟัน

____ฝนยังตกมาฟ้ายังมืดมน

ไม่ว่ากี่หน แต่เราทุกคนไม่หวั่น

หล่อหลอม หัวใจเป็นดวงเดียวกัน

รักยิ่งชีวัน รักมั่นไม่เสื่อคลาย

___ด้วยรักนี้____(ด้วยรักนี้)

พี่ให้แด่น้อง____(พี่ให้แด่น้อง)

ห้องทุกห้อง__(ทุกห้อง)

ดวงใจมอบให้หมดสิ้น__(พี่ให้หมดสิ้น)

คำทุกคำ__(ทุกคำ)

แพทยศาสตร์_สงขลานครินทร์

ยังได้ยินก้องหทัย__(ยังได้ยินก้องหทัย)

___แสงทองส่องฟ้า นภาตระการ

มาร่วมประสาน จิตใจสองใจให้มั่น

ร่มนี้ ศรีตรังยืนยังนิรันดร์

เป็นที่ผูกพัน ดวงใจเราพี่น้องเอย__________"

 

 

20 JUNE,08

มีงานเฟรชชี่ไนท์อ่า

ต้องแต่งกายตามคอนเซป on the beach อ่านะ

ก็ใส่เสื้อลายดอก เกงลายดอกอ่านะ

อุตส่าไปหาชุดกาน  พอมาถึงงาน

ปรากฎว่า มะค่อยมีใครแต่งตามคอนเซปมากอ่า

กลายเปน แต่งเวอร์ไปอ่า  เหอๆๆ

 

 

แร้วก็มีการแสดงของแต่ละชั้นปีอ่า

หนุกมั่กๆๆๆๆ  มีคลิปวิดิโอเยอะมากเรยอ่า

ไฮโซดี  ชอบๆๆ

 

แร้วก็ประกาศดาวเดือน

ดาว -  หลี่หมิง

เดือน - เติ้ล

ตอบคำถามได้คมมากกกกกกกก

 

 

-------------------------------------------

 

 

 

21 - 22 JUNE,09

 

ออกรถตั้งแต่ 6.30กานเลย

เช้ามั่กๆๆๆ  แต่ก็หลับตลอดทางเรย

กว่าจาถึงตรังก็ 9.30

แล้วก็ขนของเข้าสู่ที่พัก "สวนพฤกษศาสตร์ทุ่งค่าย

 

หลังจากนั้นก็มีกิจกรรมเรื่อยๆ อ่านะ

น่าเบื่อเล็กน้อย

 

หลังจากนั้นก็กินข้าวเที่ยง

แร้วก็เริ่มออกเดินป่ากานซะที

มีตั้ง 8 ฐานเลยอ่า

ระหว่างทางก็ต้องหา RC หรือว่าตอบคำถามต่างๆ

เหนื่อยโคดๆๆๆ  วิ่งตลอดเพื่อแข่งกับเวลา

แร้วมีแบบต้องขึ้นบนสะพานที่สูงสุดในประเทศไทยด้วย

ก็ตื่นเต้นอ่านะ  น่ากลัวด้วย

 

 

กลางคืนก็มีการแสดงของแต่ละกลุ่มอ่า

ก็แข่งกานร้องเกะ + เต้นๆๆ

กลุ่มเราก็เต้นเพลง I need somebody อ่านะ

แต่ละกลุ่มก้อสุดริดอ่านะ

 

 

เช้าของอีกวัน

ก็มีกิจกรรม think pair share

ก็เปนสาระนิดนึง

ให้ share idea กานอ่า

แร้วมีอ.มาคอยคอมเม้นตไรงี้

 

แร้วก็เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ

 

 

มาครั้งนี้ก็ได้รุ้จักเพื่อนเยอะมั่กๆๆๆ

อย่างน้อยก้อ 30 กว่าอ่า  (ที่ลองนับดูอ่านะ)

 

 

-------------------------------------------

อะไรมันจาสุขขนาดนี้

ดีใจเจงๆ ที่ได้ไปอยู่ในรั้วคณะแพทย์ ม.อ.

 

กิจกรรมที่สนุก  รุ่นพี่ก็น่ารัก

น่าอยู่สุดๆ ไปเลย

 

 

เฟรชชี่ไนท์ก็ไปแสดงละครกานอ่านะ

แพทย์ 3 จว.ก็แสดงเป็นต่ออ่า

ก็ตั้งใจแสดงสุดริด  แต่มันแป๊ก อ่า

ช่างมันเหอะ

 

แร้วพี่รหัสก็พาไปเลี้ยง

ณ ร้านแห่งหนึ่ง ใน หาดใหญ่

ก็น่าประทับใจไม่น้อย

 

พี่รหัสดูเก่งกานทุกคนเรยอ่า

อยากเก่งแบบพี่รหัสมั่งจังอ่า

 

---------------------------

 

ประชุมเชียร์

 

ก้อเปนไรที่เหนื่อยอ่า

เพราะว่า ต้องประชุมเชียร์ของ วทท จนถึง 5 ทุ่ม

แล้วหลังจากนั้นก็ซ้อมเพลงเชียร์คณะแพทย์จนถึงตี 1
ทั้งสัปดาเต็มๆ 

 

วันศุกร์ก็ไปที่แล้ว

ก็ไปประชุมเชียร์ที่คณะแพทย์

บรรยากาศแตกต่างกันสุดริด

 

ช่วงเวลานั้นเปนไรที่คุ้มค่ามากๆ

 

เพราะเมื่อวันเสาที่ผ่านก็ต้องไปทดสอบเพลง

ที่ใต้บินหลา 1 ซึ่งเปนอะไรที่ไม่ง่ายเลย

 

ร้องเพลง "เลือด" ไป 5 รอบ

แล้วเพลงอื่นๆ อีก

 

ตอนแรกพี่เขาบอกให้ขวาหัน ก็ตกใจ

ตกลงไม่ผ่านหรอ

 

แต่อยู่ๆ พี่ๆ เขาก็บูมให้อ่า

"BA AA A AA A A A  KA A A A A  A A "

 

โคตรดีใจ

แต่วินาทีนั้น  ดีใจไปกับความงง  ตกลงผ่านมั้ยว่ะ

แต่สรุปว่าก็ผ่าน

 

 

หลังจากนั้น  วินาทีแห่งความซึ้งและประทับใจก็มาถึง

 

เมื่อพี่เค้าจัดฉากๆ หนึ่ง

ซึ่งมันก็เปนแค่ละคร

 

ช่างมันเหอะ ผ่านไป

 

....

 

 

แล้วพี่เค้าก็ให้ปิดตา

แล้วก็ร้องเพลงอะไรสักอย่างให้ฟัง

"ด้วยรักนี้  พี่ให้แด่น้อง"  จำได้แค่นี้ละ

 

แล้วก็มอบไทด์ให้

แอบจำมาด้วยว่า  พี่ที่มอบไทด์ให้ชื่อ

"พัลลภัทร น้อยธิ"  พี่รหัสอีจ๋านี่เอง

 

แร้วแบบว่า มีพี่ๆ มาแต่งไทด์ให้ไรแบบนี้

โคตรซึ้งเรย

 

 

ตอนหลังพี่เค้าก็เฉลยอ่า  ว่ามันเปนยังไงกานบ้าง

ข้างหน้าห้องเชียร์ กับหลังห้องมันโคตรต่างเลย

มีสไลด์น่ารักๆ ให้ดูด้วย แต่เสียดายไม่มีรูปกุเลย

เปนเพราะคราวก่อนกุไม่ได้เข้า  ด้วยเหตุผลบางอย่าง

เซ็ง  ไม่อยากอธิบาย

 

แต่เอาเปนว่า  พี่เค้าน่ารักกว่าที่คิดไว้

 

แต่เรื่องของเรื่องอีกเช่นกัน

กุก็ทำให้พี่หลายๆ คนจำกุได้

เปนเพราะกุบาก้าได้โง่มากๆ เลยไง

เอาเหอะ ขำๆ ช่างมัน

 

 

--------------------------------------------

 

 

เปลี่ยน feel เล็กน้อย

 

ช่วงนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงอ่าเนอะ

เหมือนที่คิดไว้เลย

 

อะไรมันจาตลอดรอดฝั่ง  เปนไปไม่ได้

 

ตอนนี้ก็ทำได้แค่ "ยอมรับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น"

 

 

แล้วก็รอวันนั้นที่มันจามาถึง

แต่ไม่รุ้ว่า เมื่อวันนั้นมาถึง  ทุกอย่างจะเป็นเหมือนที่คิดไว้รึป่าว

 

อันนี้ก็ต้องรอดูกันต่อไป

 

ณ ตอนนี้ก้อรุ้สึกว่างเปล่าเล็กน้อย

ชีวิตเปลี่ยนไป แต่อะไรดีๆ อาจจะเข้ามาบ้างก็ได้มั้ง

เหนื่อยจัง กับการเลือกไม่ได้

 

 

เฮ้อออ

 

--------------------------

 

แล้วชีวิตของกุจาเปนงี้ต่อไปเรื่อยๆ มั้ยเนี่ย

 

สุข ปนๆ ทุกข์  

 

 

พอละ  ไม่อยากคิดอะไรอีกแร้วว

พอๆๆๆๆๆๆๆ