V e e's profileミ●﹏☉ミ ........V...E...E....PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 26

    MSN & MY COMP


    ออกอาการเซ็งหลายรอบจริงๆ
    กับคอม และ เอ็มเอสเอ็น

    อารมณ์เสียอ่า
    คนกะลังคุยหนุกๆ ดันหลุดซะงั้น
    เฮ้อออ เซ็ง



    อยากได้โน๊ตบุ๊คแร้วววว
    เบื่อๆๆๆๆๆ



    MAXNET 3 mbp  เปนเอาหนักนะเมิง
    โทไปเฉ่งหน่อยดีมั้ยเนี่ย


    April 21

    จาเปิดเทอมแล้วววว


    ก้อเที่ยวฆ่าเวลาไปซะเยอะอ่านะ
    แต่ก้อใกล้เปิดเทอมแร้ววว
    ยังไม่พร้อมเรยยย

    ขี้เกียจสุดๆๆๆ


    แต่อยู่บ้านก้อโคตรเบื่อเรยอ่า
    เหอๆ


    เปิดเทอมจาเปนงายบ้างเนี่ย

    >> LANTA ISLAND <<


    และแล้วกุก้อได้ดำน้ำ  แบบม่าต้องง้อใคร
    5555+

    หน้าร้อนแบบนี้  ต้องไปทะเลสิถึงจาถูก
    ไปน้ำตก  ไม่ work หรอก
    หึหึ  เถียงกันคอเปนเอ็นเลย ในบอร์ดห้อง

    จาว่าไป  ก้ออดมีตติ้งห้องอ่านะ

    ตอนแรกนึกว่าไปหลีเป๊ะ
    ซึ่งก้อไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่  แบบว่านั่งเรือนานเกิ๊น
    คราวนี้ก้อไปเกาะลันตามาอ่านะ

    ก้อหนุกดี  ไปกะครอบครัว
    ไปดำน้ำ  สนุกไปเรย

    LANTA - Phi Phi - Maya beach - Lipa beach

    กลับจากดำน้ำก้อไปอุทยานแห่งชาติเกาะลันตาต่ออ่านะ
    สวยดีๆ

    ตอนเช้าก้อรีบตื่นแต่เช้ามากๆๆ 6.30 เรยมั้ง
    มาเล่นน้ำทะเล  5555+
    แบบว่า  ทั้งบ้านไม่เคยตื่นเช้ากันขนาดนี้
    แต่คราวนี้  ตื่นแบบอัตโนมัติ  ก้อแบบมันอยากเล่นอ่า
    วันนั้นก้อเล่นไป 2-3 ชม.มั้ง  เหอๆๆ

    ขากลับก้อแวะสระมรกตด้วยอ่า
    ตอนแรกกะว่าไม่เล่นน้ำแระ  แบบว่าเล่นจนเบื่อแระ
    แต่มันสวยจนแบบอยากจากระโดดลงไปอ่า
    ก้อเลยลงไปทั้งยีนนั่นแหละ  เหอๆๆๆ




    April 07

    อย่างน้อย

     
     
    อย่างน้อย.....
    ฉันเองก็ควรได้รู้
    ถ้าทุกอย่างจะต้องเปลี่ยนไป
    จะได้ทำใจจากนี้
    อยากรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้
    ถ้าเธออยากให้ฉันจากไป...
    ฉันยินดีตัดใจจากเธอ
     
     
    ทำไมถึงเปนแบบนี้
     
    กุไม่อยากยุ่งอะไรด้วยอีกแล้ว
    เสียความรุ้สึกเปนครั้งที่ล้าน
     
    โอ๊ย !
     
     
    April 04

    @CHIANGMAI

     

    ตอนนี้ก้อกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยแร้ว
    แต่ก้อเกือบตกรถไป  เห้ออ 4 คนสุดท้ายของรถทัวร์เสริมคันนั้น
    เหอะๆๆๆ  ตื่นเต้นสุดๆๆ

    ประสบการณ์และความทรงจำดีๆ ตลอด 2 สัปดาห์ของการเดินทาง
    ก้อมีเยอะมากมายอ่านะ
    เดินทางครั้งนี้ ก้อรุ้สึกว่า มันเปนอะไรที่ดีมากๆ
    อาจเปนเพราะเป็นสิ่งใหม่ในชีวิตที่เราได้เจอมั้ง
    วัฒนธรรมภาคเหนือ มันก้อต้องต่างจากภาคใต้เราแน่นอนอ่าเนอะ
    คำเมือง แรกๆ ก้อแปลกหู งงๆ ฟังไปฟังมาก้อเข้าใจมากขึ้น
     
     
    ไปดอยเทพเสด็จมา ห่างจากตัวเมืองประมาณ 35 กม. อยู่บนดอยสู๊งสูง
    ที่นั่นมีคนชรามากมายรอยาจากหมอ  เพราะโรคความดันโลหิตสูง
    เบาหวาน โรคเรื้อรังต่างๆ มากมาย 
    กว่ารถโรงพยาบาลจะเข้าถึงที่นั่น ก้อทุลักทุเลพอสมควร
    กลับกัน ถ้าให้คนไข้มารพ.เองละ  ก้อคงแย่ไปกว่านี้มากๆ
    น่าสงสารอ่า
     
     
    เชียงใหม่มีคนฆ่าตัวตาย ติดอันดับเป็นอันดับ 2 ของประเทศ
    ทีแรกก้อลืมไปแล้ว เพราะว่าเคยได้เอาเรื่องนี้มาอภิปรายตอนเรียน
    thought listening & speaking skills อ่านะ
    พอมาที่ รพ.ดอยสะเก็ด ก้อได้ป้าต้อย งานสุขภาพจิตมาเล่าให้ฟัง
    ว่า ที่นั่นคนฆ่าตัวตายเยอะมาก  ต้องหาทางแก้ด้วยวิธีต่างๆ
    เราก้อได้ไปร่วมประชุมกับพระสงฆ์ด้วย เพราะเขาบอกว่า
    ที่นั่น องค์กรพระเข้มแข็ง สามารถช่วยแก้ปัญหาสังคมได้
     
     
    ออกหน่วยบริจาคโลหิต  ต้องเน้นเสริมสร้างแรงใจ
    ผอ.รพ. บอกว่า การจะให้ใครสักคนยอมเอาเลือดออกจากร่างกาย
    ก้อเป็นเรื่องที่ยากไม่น้อย  เพราะฉะนั้นต้องสร้างแรงจูงใจให้คนบริจาค
    ทุกๆ 3 เดือนเลือดของเราจะต้องมีการทำลายตัวเอง 
    และการบริจาโลหิตก้อเป็นการทำลายตัวเองของเลือดวิธีนึงด้วย
    แถมยังได้บุญอีกด้วย  แล้วหมอก้อยังบอกอีกว่า  มีประชาชนบริจาคเลือด
    จำนวนมากเป็นประชาชนทั่วๆ ไป แต่แปลกตรงที่ บุคลากรทางสาธารณสุข
    บริจาคเลือดกันน้อยมาก  เหอๆ
     
     
    ว่องว๊องบอกว่า ฝึกงานเรื่องเล็ก เที่ยวเรื่องใหญ่ ฮ่าๆๆ
    ก้อใช้อ่านะ  อยากเที่ยวมากกว่า เหอๆๆ
    ถนนคนเดิน(ท่าแพ) ไนท์บาซ่า ถนนคนเดิน (วัวลาย) ร่มบ่อสร้าง
    บ่อน้ำพุร้อนสันทราย  ดอยปุย ดอยสุเทพ พระตำหนักภูพิงค์
    สวนสัตว์(ไปดูหมีแพนด้าหลับ 555+) กาดสวนแก้ว กาดหลวง
    กาดวโรรส กาดดอกไม้ เซ็นทรัลแอร์พอร์ต
    จุใจๆๆ มาก
     
     
    ได้ไกด์เป็นคุณพี่อาร์ (อนัส) 555+ อยู่นู่นเขาชื่อ อาร์ (หรอ???)
    +ที่พัก ก้อพาไปแอ่วเมืองเจียงใหม่ ทั้งวันทั้งคืน
    กินข้าวซอยขึ้นชื่อ พาไป iBerry โคตรแพง ร้านกู  ไรงี้
     
    ก้อม่วนหลายอ่านะ
     
    หลังๆ ตังค์เริ่มหมด  ริฟฟี่บอกให้ไปขาย !!
    แรงมาก !!
    ก้อเลยไปหาแหล่งขายที่เชียงใหม่  ฮ่าๆๆ
    ก้อแค่ไปดู  แต่ก้อไม่เจออ่านะ  เพราะคนพาก้อไม่เคยไป  เหอๆๆ
     

     
    March 11

    อยากคุยด้วยจัง

     
     
    อยากคุยด้วยจัง
    อยากเข้าไปคุย อยากเข้าไปทัก
    แต่ม่ากล้า
     
     
    อยากย้อนเวลากลับไป
    อยากให้มีแต่ช่วงเวลาแบบนั้น
    อ๊ากกก
     
    แค่ได้เหนหน้าก้ดีใจแร้วว
     
     
    แต่ไม่เปนไร อย่างน้อยก้อยังรุ้สึกว่า อยู่ใกล้ๆ กัน
    เหอๆๆๆๆ
     
    February 28

    ไม่ใช่คนดี

     

    ไม่ใช่คนดี ,,,

     

    เลวในแบบฉบับของตัวเอง

     

     

     

    เบื่อ กับการไม่มีใคร

     

    สงสารบางคนที่แคร์คนอย่างเรา

     

     

     

    ไม่อยากพยายามเปลี่ยนเพื่ออะไรอีกต่อไป

    จงเปนตัวของตัวเอง

    เหนื่อย  ยิ่งพยายามก้อยิ่งดูตลก

     

    February 17

    เกลียด

     
    เบื่ออ่า
     
    มีไรต้องทำตั้งเยอะ
    แต่ไม่อยากทำ
     
     
    อารมณ์นี้เปนมาตั้งนานแระเหมือนกาน
    ไม่หายซะที
     
     
    มีเพื่อนตั้งเยอะ แต่ทำไมมันรุ้สึกเหมือนไม่มีเลยว่ะ
    เหมือนมีไว้คุย ไว้ทำงาน
     
    นอกนั้นก้อ.....
     
     
     
    ...
     
    ..
     
    .
     
     
     
     
     
    ไม่อยากจาแคร์กับความรุ้สึกแบบนี้
    แต่.. มันก้อห้ามยาก
     
    โอ้ย  ไม่อยากคิดถึงมัน
     
     
     
     
    February 14

    กุเครียดดดดด

     
     
    เครียดโว้ย อ่านไม่ทัน งานก้อเยอะ  สาด
    January 18

    งานรับเสื้อกาวน์ + last activities

     
     
    วันนี้ก้อไปงานรับเสื้อกาวน์คณะแพทย์มาอ่า  ก้อไปร่วมแสดงความยินดีกับพี่ปี 3 อ่า
    แต่คราวนี้ อยู่กานไม่พร้อมหน้าพร้อมตาเรย
    เพื่อนโครหัสก้อไม่ไป แบบว่า ม่าค่อยชอบงานแบบนี้
    พี่ปี 5 ปี 6 ก้อไม่ว่างกาน
     
    6 โมงที่ร้านซามีย์คิทเช่น ก้อมีรหัส 080 180 กาน 6 คนอ่า
    อาหารก้ออร่อยเหมือนเดิม  แต่บรรยากาศม่าค่อยเหมือนเดิม
    ก้อเงียบๆ เหอๆๆ ไม่รุ้จาคุยไร  แต่พี่มา พี่กล้วย พี่ก้อง โม้มันอย่างแรง
    ไซริ้ง TB ฯลฯ  ก้องงนิดนึงอ่านะ กว่าจาเข้าใจ
     
     
     
    แล้วก้อไปต่อ สเวนเซ่น คาร์ฟูร์
    ก้อลองซูเปอร์สตรอเบอรี่สักนิด  แบบว่าใกล้เดือนแห่งความรักแร้วง่ะ
    เหอๆๆๆ
     
     
    คราวนี้ พี่ก้องก้อเริ่มประเด็นเหตุการณ์ 3 จังหวัดอ่า
    ก้อเล่าๆ ไปเรื่อยๆๆ
    แอบเคืองนิดนึง  "เอ่อ น้องวี แร้วช่วงนี้เค้ากรีดยางได้มั้ยอ่า"
    อ๊ากกกกก  บ้านผมไม่ได้อยู่แถวนอกๆ ซะหน่อย
    เหวอได้อีกกุ
     
    พี่ก้องก้อบ่นๆ อ่านะ ว่าเหนื่อย  ต้องนอนตี 3 ทุกคน
    กับ health promotion หรือที่พี่เบิร์ดแอบเรียกว่า Hell promotion อ่านะ
    เหอๆๆๆ มันก้อ hell อยู่นะ ที่ฟังๆ มาอ่า
     
    พี่ปี 2 ก้อจาไป immersion อังคารนี้อ่านะ
    แอบได้พักผ่อนไปในตัวด้วย
    อิดฉาจิงๆ  เรายังต้องเรียนกานเหนื่อยอีกนานเรย
     
     
    ได้ข่าวว่า พี่3จว.ปี3จามาถอดไทด์ให้ด้วยในวันบายเฟรชชี่อ่า
    ก้อดีใจนิดนึง  นึกว่าต้องถอดกันเองแล้ว
    แต่ก้อนะ  อีกใจนึงก้อม่าค่อยอยากให้มาเหนความแรงของรุ่นเรา
    พี่เค้าอาจจาชักกะแด่วๆ ตรงนั้นไปเรย เหอๆๆๆๆ  แรงเกิน
     
     
    แอบกังวลกับเรื่องหอนิดนึง
    บินหลา4 ที่อยากอยู่  โอกาสเปนไปได้น้อยมาก
    ตอนแรกปัญหาเรื่องเมท  ตอนหลัง ข่าวลือที่ว่า ปี 2 ต้องอยู่บินหลา 1 ทุกคน
    เซ็งมากๆๆๆ ถึงมากที่สุด  แต่ก้ออาจจาทำใจได้มั้งงงงงๆๆๆๆๆ มั้งหลายรอบหน่อย
    แต่พี่ก้องก้อแนะนำให้อยู่บินหลา1
     
     
    อาทิดหน้าก้อไปซ้อม PBL อีก
    เหนื่อยๆๆๆๆๆๆ
     
    เอ่อลืมไป  เจอพี่อั๋นด้วย ดีใจสุดๆๆ
    พี่โบ่โบ๊  พี่ทาม พี่เทียน ++  แต่ไม่ได้คุยกาน
    พี่เค้าคงจำไม่ได้แล้วละมั้ง
    คนอื่นๆ หาไม่เจอ  คนมันเยอะสุดๆ
    พี่เน๊ก พี่ภัท +++
     
     
    ----------------------------
    MEDICINE HIGHLAND ดินแดนคุณหมอ
     
    เปนคอนเซ็ปวันเด็กของเราอ่านะ
    ไฮโซไปก้อมีคนอิดฉา  เฮ้อออ กุละเซ็งโคตร
    แถมอีนังปากจัดก้อนะ  เหนดีเหนงามจัง กับอีพี่ช้าง
    กุละเซ็ง
     
     
    ไม่รุ้เอางวงไปเลียตรงส่วนไหนของอีนังปากจัด
    ถึงได้รักกันปานตูดจาดม
     
     
    เหนื่อยสัด ๆ ยังต้องมาเจออะไรแบบนี้อีก
     
     
    เด็กก้อนะ ตัวเล็กเท่ามด
    จาให้กุคิดเกมไรว่ะเนี่ย
     
    กว่าจาได้รางวัลก้อยากโคตร  ก้อยังต่อแถวยาวเปนกิโล
     
    ตกลงกุเหนื่อย
     
     
    แล้วแอบเซ็งอีกเรื่อง
    ที่ ไม่มีรูปกุอีกแล้ว
     
    เซ็งตั้งแต่เหนรูป พี่หมอวุ่นวายแล้ว
    บอกตามตรง เกลียด
     
     
    กุเหนื่อยแทบตายไม่มีรุปกุ
     
    นี่ขนาดกุบ้ากล้องแล้วนะ
     
     
    สงสัยต้องจ้างตากล้องส่วนตัว
     
     
     
     
     
     
    January 14

    เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

     
     
    เฮ้ออ  ช่วงนี้เปนอะไรไปนะ  ไม่รุ้มันเกิดอะไรขึ้น
    เบื่อๆ อย่างบอกไม่ถูก  เซ็งสุดๆๆๆๆ
     
     
    อะไรๆ ก้อเปลี่ยน จนรับไม่ได้
     
     
    ทำไมอะไรแบบนี้มันต้องเกิดขึ้นกับเราด้วย
    เหมือนไม่มีใครยังไงก้อไม่รุ้
     
     
    เคยทำใจได้แล้ว  แต่ตอนนี้ล่ะ???
    เศร้า
     
     
    January 13

    ตรง หรอ???

     
     

    ลักษณะนิสัย ของคนที่เกิดวันที่ 25 คือ รวงข้าวที่มีเมล็ดมาก

    คนเกิดวันที่ ๒๕ เป็นตัวอย่างอันดีสำหรับการอธิบายภาษิตที่ว่ารวง ข้าวที่มีเมล็ดมากย่อมโน้มต่ำติดดิน

    โดยพื้นฐานทางสติปัญญา คนเกิดวันที่ ๒๕ มักเป็นคนมีสติปัญญาดี เป็นคนเรียนอะไรก็เข้าใจง่าย จะจับทำอะไรก็ทำเป็นทำได้ดี

    แต่ไม่ว่าเขาหรือเธอที่เกิดวันนี้จะมีความรู้ความสามารถสักแค่ไหน ก็ จะไม่มีวันประกาศสรรพคุณของตัวเองเลย และถ้าหากว่าจำเป็นจะ ต้องใช้ความรู้ความสามารถให้ปรากฏ เขาหรือเธอที่เกิดวันที่ ๒๕ ก็ จะแสดงออกอย่างชนิดที่ถ่อมตัวแสดงตนว่าไม่ใช่ผู้รู้วิเศษกว่าใคร แม้แต่สักครั้ง

    ลักษณะนิสัยที่ดีเด่นอีกอย่างหนึ่งของคนเกิดวันที่ ๒๕ ก็คือ เห็นธุระ ของเพื่อนสำคัญกว่าเสมอ ถ้ามีธุระที่ต้องทำพร้อม ๆ กันเขาหรือเธอที่ เกิดวันนี้จะทำให้เพื่อนเป็นอันดับแรก และให้ความรักใคร่ไว้วางใจ เพื่อนเต็มที่เสมอ

    คนเกิดวันที่ ๒๕ เป็นคนที่มีความคิดสร้างสรรค์ แสวงหาสิ่งใหม่ ๆ ดัง นั้นเขาหรือเธอซึ่งเกิดวันที่ ๒๕ จึงมักไม่อยู่เฉยๆ ชอบให้มีการ เปลี่ยนแปลงที่ท้าทายและตื่นเต้น คนเกิดวันที่ ๒๕ อาจไม่ชอบเพื่อน หรือคนรักที่อนุรักษ์นิยม

    หรือเป็นคนที่ค่อนข้างเฉื่อย เขาหรือเธอที่เกิดวันนี้เป็นคนมีความคิด ริเริ่มสูง และชอบที่จะมีเพื่อนที่จะ 'วิจารณ์' ความคิดริเริ่มของเขาได้ อย่างเฉียบคม

    คนเกิดวันที่ ๒๕ เป็นคนมีลักษณะเด่นอยู่ในตัว ดังนั้นไม่ว่าจะออก ไปในงานสังคมใดก็เป็นที่น่าสนใจของคนในกลุ่มในงานนั้นทั้ง ๆ ที่ คนเกิดวันที่ ๒๕ มิได้รูปร่างใหญ่โตหรือสวยสะดุดตาผู้ใดเกินปกติ แต่บุคลิกภาพ ทีท่า และการแต่งกายและลักษณะเด่นในตัวเองจะจูง ความสนใจจากคนอื่นได้มาก

    ความสามารถในการเลียนแบบก็เป็นความเด่นอีกอย่างหนึ่งของคน เกิดวันที่ ๒๕ คนเกิดวันนี้มีความสามารถในการเลียนแบบหรือล้อ เลียนคนอื่นได้แนบเนียน ทำให้คนอื่น ๆ รู้สึกสนุกสนานและพอใจ

    คนเกิดวันที่ ๒๕ ไม่ชอบที่จะอยู่ในสถานการณ์ 'เผชิญหน้า' ดังนั้น เมื่อมีปัญหาขัดแย้งกับคนรัก คู่ครอง เพื่อนหรือแม้แต่ปัญหาในงาน เขาหรือเธอผู้เกิดวันที่ ๒๕ จะทำเป็นไม่สนใจหรือปล่อยให้เป็นไป ตามปกติก่อน แล้วจึงใช้วิธีชวนคุยนอกเวลา หาข้าวหาปลากินกันไป คุยกันไป และปรับความเข้าใจกันทีหลัง

    จุดอ่อนของคนเกิดวันนี้ก็คือ ความรู้สึกที่อ่อนไหวง่ายต่อคำพูด ใน บางครั้งคนที่เกี่ยวข้องพูดผิดหูเพียงนิดเดียว และโดยไม่ได้เจตนาเลย คนที่เกิดวันที่ ๒๕ ก็เก็บไปน้อยใจเสียยกใหญ่

    คนที่มีเพื่อนมีคนรักเกิดวันที่ ๒๕ จึงต้องระวังคำพูดอยู่เสมอ

    January 06

    เหนื่อยเจงๆๆๆๆ

     
     
    เหนื่อยอ่า
     
    งานวันเด็ก
     
    บายเฟรชชี่
     
     
     
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกก
     
     
     
    December 26

    changable

     
     
    ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด
    ร้องเพลงให้ฉันนอนฟังทุกคืน
    แล้วใครจะปลุก ทุกวันให้ตื่นเหมือนเดิม
    ต่อจากวันนี้จะมีผู้ใด
    ที่คอยปลอบใจไม่เคยซ้ำเติม
    เหมือนวันเดิมๆ ที่เคยมีเราด้วยกัน

    วันและคืนเหล่านั้น ฉันจะเก็บมันเอาไว้
    เหงาใจเมื่อใด ก็จะคิดถึงเธอ
    ยามที่เราห่างไกล ไม่รู้เมื่อไรได้เจอ
    ฉันยังมีเธอเสมอในใจ

    เพราะ แระก้อซึ้งดีอ่า

    ใครร้องไม่รุ้ อิอิ

     

    จาปีใหม่แร้ววว  อัพเดทสเปซกานหน่อย
    ปีใหม่ เปนคนใหม่ เข้มแข็งๆ สู้ๆๆ
    ให้กำลังใจตัวเองนิดนึงๆ
     

     
    December 25

    @#^$@$

     
     
    เปนกะลังใจให้อยู่นะ
    สู้ๆ เต็มที่
     
    แล้วเจอกานน๊า  รออยู่  ^_^
    December 24

    เรื่อยๆๆ

     
     
    อยากอัพสเปซอ่านะ  วันนี้ก้อตื่นเช้าเรย 
    แปลกอ่า เมื่อคืนก่อนนอนม่าค่อยเต็มที่เรย
    แต่เมื่อคืนนอนม่าค่อยหลับซะงั้น
     
    แบบว่า มีสอบ molecular เหนื่อย + โทรม อย่างแรงงงงง
    พี่ป.โทติวเสด 5 โมงละ จากนั้นก้อกลับบ้าน เล่นเน็ตสักพัก (จาสอบก้อยังเล่น)
    2 ทุ่ม ก้อไปนอน แล้ว 3 ทุ่มก้อตื่นมาอาบน้ำ อ่านหนังสือต่อ เที่ยงคืนหลับ
    ตั้งนาฬิกาปลุกตี 2 ครึ่ง แต่ตื่นตี 4 ครึ่ง เหอๆ แล้วก้ออ่านต่ออีก 2 ชั่วโมง
    แล้วหลับอีกครึ่งชม. แล้วตื่นมาอ่านต่ออีก   เว่อร์ได้อีก
    ก้อมันกังวลอ่า  ดูเนื้อหามันยากๆ ไงไม่รุ้
     
    พอไปสอบก้อพอโอเคนะ  partที่ว่ายาก ทำได้
    แต่อีก partที่คิดว่าง่ายกว่า กลับงงๆ
     
     
    สอบเสดก้อขึ้นไปดูผลLab ที่ทำไว้เมื่อวันอาทิด
    ผลกลุ่มเราก้อเว่อร์ได้อีกเช่นกัน
    โคโลนีขึ้นเต็มเรย อ.บอกให้นับโคโลนีที่ขึ้น  เวรละตรู นับไงละเนี่ย
    เยอะมากมาย
     
    ช่างมัน มั่วๆ เอา
     
     
    กินข้าวเที่ยงเสด
    ก้อไปหาหนังสือเตรียมอ่านวิชา genome เปนงายๆๆ ฟิตมั้ยละ
    เหอๆๆ  อันที่จิงก้อแค่หา แล้วก้อหาม่าเจอด้วย สรุปก้อคือ ทำฟิตไปงั้น  ไม่ได้อ่านที
    ก้อเจอเพื่อนๆ ที่ทำงานบายเฟรชชี่ด้วย เค้ามาทักอ่า ตอนเราขึ้นบันได
    ตอนแรกก้อม่าเหน  แต่ก้อคุยกานนิดนึง
    แต่ดูเหมือนเค้าจาตกใจ  สงสัยเราโทรมเกินมั้ง เหอ
     
    ได้ข่าวว่า เลื่อนวันเรียน PBL แร้ว
    เปน 24 ม.ค. 52 ซึ่งตรงกับ วันบายเฟรชชี่อ่า
    แต่ก้อได้ข่าวว่า จาเลื่อนวันบายเฟรชชี่เหมือนกัน
    ก้อดีๆๆ งานนี้รุ้สึกว่าอยากไปอ่า  ปกติจาเฉยๆ 
     
     
    วันนี้ลั่ลล๊ามากไปแล้ว
    พุ่งนี้มีสอบนะเว้ย
     
    อ่านๆๆๆๆ
     
     
    ^_^
     
     
     
    December 13

    เบื่อๆๆๆๆ ฟุ้งซ่าน

     
     
    เบื่อชีวิตแบบนี้เจงๆๆๆ  ไม่มีอะไรใหม่เลย  เดิมๆ
     
     
     
    ก้ว่างๆ เลยกลับไปอ่าน feed back ของเพื่อนที่ให้ตอนม.6
    วิชาแนะแนว  อ่านแล้วมันแค้นจิงๆๆ
     
    มีแค่ไม่กี่คนที่เข้าใจกุจิงๆๆ  เซ็งสาดดด
    มาด่ากุทำไม  เรื่องของกุ
    กุเปนคนเปิดเผยมากๆ คิดไง รุ้สึกไงก้อพูดออกมาแบบนั้น
    กุว่านั่นมันก้อมากพอแล้วนะ  จามายุ่งอะไรกับเรื่องที่กุไม่อยากให้รุ้ด้วยว่ะ
    สาดดดด
     
    แล้วไอ้คนที่มาด่ากุ  หาว่ากุไม่รุ้เบื้องหลังของตัวเองอ่า
    ยุ่งไรกับกุด้วย  แล้วที่กุพูด กุทำไปอ่า  เมิงแยกไม่ออกรึงัยห๊า
    ว่ากุเล่นๆๆ  โง่ได้อีก  สาด
     
    ยังไม่พอ วันมีตติ้งห้องก้อยังเสร่อถามอีก
    จาอยากรุ้ไปถึงไหน  เรื่องของมึงกุไม่เหนสนใจอยากรุ้เลย
    อาจจาดูเหมือนกุอยากรุ้เรื่องคนอื่นไปทั่ว
    ที่จิงๆ แล้วก้อไม่ขนาดนั้นหรอกนะ 
    แล้วกุก้อไม่เคยรุ้ความลับของใคร เท่าไอ้พวกที่อยากรุ้เรื่องของกุหรอกนะ
    บางทีก้อรุ้สึกว่า มันมากไปจิงๆๆๆๆๆๆ
    ก้ออึ้งนิดๆ อ่านะ ที่ถามเรื่องนั้น  นึกว่าจาถามอะไรที่มันไร้สาระหน่อยๆ
    จบๆ กันไปแล้วก้อถาม  ยังค้างคาอยู่ใช่มั้ย สาด
    กุก้อไม่ยากอารมณ์เสียใส่หรอกนะ  ไม่อยากทำลายบรรยากาศดีๆ
    ที่ไม่ดีเลยสำหรับกุ
     
     
    มีแค่ไม่กี่คนจิงๆๆๆ ที่เข้าใจ แล้วก้คุยได้ ไว้ใจได้
    กุขอบใจพวกเมิงมากๆ
    แม้ว่าวันนี้  ทุกอย่างมันจาเปนเหมือนเมื่อวานไม่ได้อีกแล้วก้อตาม
     
    พูดแล้วเศร้า T^T
     
    อยากมีมีตติ้งเฉพาะเพื่อนหนิดๆ ว่ะ
    อยากคุยๆๆๆๆ เพราะคุยรุ้เรื่องสุดแล้ว
    ถึงจารักกันทั้งห้อง  แต่ก้อใช่ว่าจะคุยกันได้ทั้งหมด
    ยังไง รัก ก้อมีรักกว่า แล้วรักที่สุด ช่ายมั้ย
     
     
    "ไม่อยากให้เรื่องดีๆ แบบนั้นมันหายไปกับเวลาเลย"
    ถ้าแบบนั้นจิงๆ  ก้อคงเสียดายแย่เลย
     
    วันนี้ฟุ้งซ่านมามากแล้ว  พอแล้ว
     
     
    November 30

    ไม่แน่ใจ

     
     
    เวลามันก้อผ่านไปนานพอสมควร
    จนบางครั้ง ก้อทำให้เค้าเกิดความไม่แน่ใจ
    ว่าที่ผ่าน "เรารักกันจิงๆ  เราสนิทกันจิง"
     
    หรือแค่เพราะเรามีอะไรเหมือนๆ กัน
    ก้อเลยต้องอยู่ด้วยกัน
     
     
    จิงๆ นะ  ตอนนี้ มันรุ้สึกแบบนี้จิงๆ

    พี่หมอวุ่นวาย กับน้องชายตัวแสบ

     
     
    โครงการ "พี่หมอวุ่นวาย กับน้องชายตัวแสบ"
    โอกาสแห่งการช่วยเหลือและเรียนรู้วิถีชีวิต 3 จว.ชายแดนภาคใต้
    ณ สถานสงเคราะห์เด็กชาย "บ้านยะลา"
     
     
     
    ม่าค่อยได้ช่วยไรในงานเลยอ่า
    มันแบบว่า ....เจงๆๆๆ  อยู่ๆ ทีมสัน ก้อล่ม
    เตรียมงานซะเยอะ  เอาเข้าเจงๆ มันทำไม่ได้อ่า
    เดกซนเกิน  พวกเราเรยจัดการไม่ได้  เฮ้ออออ รุ้สึกแย่อ่า
     
     
    แอบเศร้ากับบรรยากาศในบ้านจัง
    สงสารพ่อบ้านแม่บ้านสุดๆๆ
    ที่นี่มีแต่การแก่งแย่ง แข่งขัน
    สุขภาพกาย ก้อไม่ดี  สุขภาพจิตก้อแย่เอามากๆๆๆๆ
    ไม่ได้ขนมก้องอน  ก้อร้อง
    ไม่รุ้จักการแบ่งปัน
     
     
    พี่โตๆ ก้อดีมากๆ ช่วยเหลือ แบ่งปันตลอด
    แล้วก้อดูรักน้องๆ ด้วย
    ก้อดีนะ
     
    ตอนบ่าย บรรยากาศก้อดีขึ้น  เปนกิจกรรมฐานอ่า
    รุ้สึกโล่งใจนิดนึง 
     
     
    เมื่อไหร่กุจารักเดกมั่งเนี่ย 
    เดกกัวกุทุกคนเรยสาดดดดด
     

    MEETING SATIT & HELPING PROJECT

     
     
    Meeting Satit 11th at International Resort Aow Grood
    Prajuab kirikhun, Thailand
     
     
    เปนการเดินทางที่เหนื่อยโคตรๆ 
    แวะตลอดทาง
    กว่าจาถึง.....  เกือบตาย
     
     
    ไปถึง ก้กะว่าจาแอบนอนอยู่ในห้องอ่า
    แต่ก้อลงไปร่วมกิจกรรม
    ก้อแนะนำตัวกานอ่า
    แร้วก้อ  ไปเข้ากิจกรรมฐาน
    "รับน้อง" นั่นเอง
     
     
    กุโดนเล่น เรือบก ไป 4 ฐานจาก 5 ฐาน
    โฮะๆๆ เกมเดิมๆ  เจ็บตัว + เบื่อ อย่างแรง
     
    กลางคืนก้อมีการแสดงอ่านะ
    ก้อหนุกดี  อาหารก้ออร่อยดี
     
    จากนั้นก้อเม้าท์ๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ตอนเช้าก้อกินโจ๊ก แร้วพูดคุยกานนิดหน่อย
    แร้วก้ออำลากาน
     
    น่าเศร้าเจงๆๆ  อยากอยู่ต่ออีกนานๆๆ แต่มันก้อไม่ได้อ่านะ
     
    "โชคดี จบ 3 ปีครึ่ง"  <<<  ขอบใจนะ 55555+